Dwangvoeding aan hongerstakende gedetineerden (2002)
Download KNMG-publicatie Dwangvoeding aan hongerstakende gedetineerden>>
De KNMG geeft artsen in Nederland het zwaarwegende advies niet mee te werken aan dwangvoeding van wilsbekwame gedetineerden. Kernpunten in het standpunt van de KNMG zijn en blijven het zelfbeschikkingsrecht van de patiënt en de professionele autonomie van de arts.
Voor de artsenfederatie vormen deze elementen de kern van het vertrouwen dat patiënten onder alle omstandigheden in hun arts moeten kunnen stellen.
KNMG oordeel
Meer concreet komt de KNMG onder meer op grond van de volgende overweging tot haar oordeel:
In de kwestie van de hongerstaking van een gedetineerde staat de vraag centraal of artsen mogen overgaan tot het kunstmatig toedienen van vocht en/of voeding tegen zijn wil, dat wil zeggen onder dwang. De medische ethiek laat de arts van oudsher geen ruimte voor een behandeling onder dwang van een patiënt die zijn wil kan bepalen en in staat is de gevolgen van zijn behandelweigering te overzien. Dat betekent dat voor een interventie van een arts toestemming van de patiënt noodzakelijk is.
Penitentiaire Beginselenwet
Dit uitgangspunt van medische ethiek is in overeenstemming met juridische beginselen en regels, waaronder het grondwettelijk recht op onaantastbaarheid van het lichaam. In het geval van een gedetineerde is tevens de Penitentiaire Beginselenwet van toepassing. Artikel 32 van deze wet geeft de directeur van de gevangenis onder voorwaarden de bevoegdheid om de gedetineerde te verplichten een medische handeling te dulden.
Besluit tot dwangvoeding
Zelfs al zou deze bepaling een basis bieden voor het nemen van een besluit tot dwangvoeding, dan nog laat dit onverlet dat een arts zich te allen tijde dient te laten leiden door medisch-professionele normen en dat hij de beslissing op autonome wijze neemt.
Download KNMG-publicatie Dwangvoeding aan hongerstakende gedetineerden>>
Zie ook:
Actualiteit, commentaren, KNMG-richtlijnen en standpunten.
Dossiers op thema >
