U bent nu hier:

CGS: 'Regels zijn niet het doel, maar het middel'

Nieuwe ‘grens’ vakgebieden en de behoefte van het publiek aan duidelijke kaders vragen om gezamenlijk optrekken. Sinds 1 januari 2010 stelt daarom één instantie de regels vast voor de opleiding en (her)registratie van medisch specialisten en profielartsen: het College Geneeskundige Specialismen (CGS). In een dubbelinterview maken voorzitter prof. dr. Robert Jan Stolker en vicevoorzitter dr. Ted van Essen de balans op van de eerste twee jaar.

prof. dr. Robert Jan Stolker prof. dr. Robert Jan Stolker
dr. Ted van Essen dr. Ted van Essen

Tekst Naomi Querido

Het Centraal College Medische Specialismen (CCMS), het College voor Huisartsgeneeskunde, Verpleeghuisgeneeskunde en medische zorg voor verstandelijk gehandicapten (CHVG) en het College voor Sociale Geneeskunde (CSG) zijn samengegaan in het CGS. Wat was de aanleiding daartoe?



Ted van Essen, huisarts:
“De samenvoeging is deels een natuurlijk proces geweest. Er zijn de laatste jaren nieuwe ‘grensvakgebieden’ ontstaan, zoals dat van de SEH-arts, die overleg tussen de drie colleges over curriculum en profiel noodzakelijk maakten. Gezamenlijk kun je over grenzen heen kijken. Tegelijkertijd moesten de medisch specialismen aan de slag met het moderniseren van de opleidingen volgens het CanMeds-model. We deden steeds meer vanuit gemeenschappelijkheid.”

Robert Jan Stolker, anesthesioloog: “Als CGS willen we aanjager zijn van veranderingen; vroeg ingrijpen in het proces en vanuit gezamenlijkheid dingen oppakken. Ons uitgangspunt daarbij is dat regelgeving nodig is, maar wel zinvol moet zijn en niet moet leiden tot onnodige bureaucratie of allerlei uitzonderingsregels. De regels zijn niet het doel, maar het middel. In de praktijk betekent het dat we niet met gedetailleerde regelgeving moeten komen, maar met globale regels die de medische wetenschappelijke verenigingen handvatten geven. Daarmee kunnen zij zelf de vertaalslag maken.”

Wat heeft het bundelen van de krachten in de afgelopen twee jaar opgeleverd?

Stolker: “Elk college had zijn eigen karakter; de een meer initiërend, de ander vooral bestendigend. In de loop van de tijd zijn er daardoor veel zaken ‘langs elkaar heen’ ontwikkeld, deels omdat elk specialisme zijn eigen karakteristieken en bijbehorende regelgeving kent. Toch er zijn veel zaken, van erkenningsproblematiek tot herregistratie, die we nu gelijk kunnen trekken of in gezamenlijkheid kunnen ontwikkelen.”

Van Essen: “Zo levert het schrijven van een dissertatie in de ene discipline 40 nascholingspunten op, en in het andere niets. Dat kun je vrij eenvoudig harmoniseren; lastiger wordt het al bij de discussie over nascholing in het buitenland. Het ene specialisme kan kiezen uit een ruim aanbod in eigen land, terwijl een klein vakgebied eerder op buitenlandse congressen is aangewezen. Dat kun je niet zomaar gelijkschakelen. Dat hoeft ook niet: het uiteindelijke doel is dat elke patiënt weet wat zijn arts doet en erop kan vertrouwen dat de titel van die arts – van huisarts tot klinisch geneticus – de lading dekt.”

Wat merken artsen en patiënten de komende jaren van het CGS?

Van Essen: “Veel! Zo zijn we momenteel bezig met het erkennen van profielen voor onder meer verslavings- en tropenartsen. Duidelijk omschreven opleidingscurricula, erkenningseisen en herregistratiecriteria geven publiek en artsen duidelijkheid.

Bovendien houden we met heldere opleidingseisen de kwaliteit van het medische vak hoog.”

Stolker: “Een ander belangrijk speerpunt is de ouderenzorg. De integrale zorg voor ouderen is nu niet goed geborgd. De coördinatie tussen specialisten of de overdracht van ziekenhuis naar de huisarts laten nog veel te wensen over en artsen kijken vaak vooral systemisch en niet of nauwelijks naar functioneren. Mede door deze factoren zijn de resultaten van de patiënten die uit het ziekenhuis komen, matig te noemen. Het CGS wil een katalysator zijn in het verbeteren van die zorg door middel van goede opleidingen. We staan voor de uitdaging dit belangrijke thema te integreren in alle opleidingen. Ouderenzorg moet in ieders handelen zitten, want het is in elk vak relevant.”

Zie ook:

Laatst gewijzigd: 16 januari 2012

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Heeft u geen login en wilt u toch reageren op dit bericht?
Stuur dan een e-mail met uw reactie naar communicatie@fed.knmg.nl


Meer O&R nieuws >

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd