Ga naar dashboard
U bent nu hier:

"Als aios moet je zelf om feedback vragen"

Utrecht, maart 2010

“Sommige aios vinden het moeilijk om opleiders steeds aan hun jas te trekken. Maar dat hoort er nou eenmaal bij: als aios moet je meestal zelf om feedback vragen. Dat is nu zo en dat zal ook wel zo blijven.” Aan het woord is Renske Scheenstra, aios KNO in het AMC en bestuurslid van de LVAG (Landelijke Vereniging voor Medisch Specialisten in Opleiding). Hoe beleeft deze aios de modernisering van de vervolgopleiding?

“Toen ik in mei 2009 als aios startte, werd op de afdeling al een paar maanden volgens het nieuwe opleidingsplan (ENTER, red.) gewerkt. Hier verloopt de invoering van de gemoderniseerde manier van opleiden al aardig gestroomlijnd. Wel is het zo dat je als aios zelf verantwoordelijk bent voor de voortgang van je opleiding en dus ook zelf om feedback moet vragen. Dat is soms best lastig, zeker tijdens drukke poli’s. Op de KNO-afdelingen van het Kennemer Gasthuis in Haarlem wordt op de polikliniek gebruik gemaakt van een videocamera. Aan het eind van de dag kijkt de aios de beelden samen met de opleider terug om de handelingen op de poli te reflecteren. Op onze afdeling in het AMC willen we daar ook mee gaan werken.

KPB’s en OSATS
Landelijk verloopt de invoering van het portfolio over het algemeen naar verwachting. De ervaringen zijn wel wisselend; zo blijkt niet iedere opleider even bereid om de portfoliodocumenten in te vullen. Ook aios gaan verschillend met het portfolio om. Sommigen vinden het fijn om alles schriftelijk vast te leggen, om daarmee hun opleiding te concretiseren. De Korte Praktijk Beoordelingen (KPB’s) en Objective Structured Assessment of Technical Skills (OSATS) zijn daarbij een handig hulpmiddel. Daarmee krijg je tussentijds feedback, wat naar mijn mening vooral zinvol is voor aios die onder niveau functioneren. Met behulp van de KPB- en OSATS-formulieren kunnen zij tijdig bijgestuurd worden. Ik denk dat het merendeel van de aios echter meer waarde hecht aan directe mondelinge feedback. 

Dat geldt ook voor mezelf. Ik verzamel de vereiste formulieren wel in mijn portfolio, maar wat mij betreft hoeft niet álles vastgelegd te worden. Het doel is immers dat je van feedback leert, dat je jezelf ontwikkelt. Of dat nou wel of niet op papier staat, is voor mij persoonlijk niet zo belangrijk. Bovendien gaat er best veel tijd zitten in de administratie van al die formulieren. Die tijd besteed ik liever aan vakinhoudelijke zaken.

E-portfolio
De invoering van een digitaal portfolio, het zogeheten e-portfolio, lijkt mij een zeer welkome ontwikkeling. Het zal de administratieve lasten verminderen - zowel voor aios als voor opleiders - en het portfolio overzichtelijker te maken. Momenteel onderzoeken we binnen onze wetenschappelijke vereniging de mogelijkheden van een e-portfolio. Meerdere specialismen zijn het gebruik van een e-portfolio aan het exploreren. Op dit moment zijn er verschillende systemen verkrijgbaar. De LVAG en de KNMG adviseren één systeem per specialisme in plaats van per ziekenhuis, zodat de mogelijkheden van het e-portfolio per specialisme maximaal benut kunnen worden.

Hét ideale e-portfoliosysteem bestaat niet. Voor snijdende specialismen is de mogelijkheid voor het bijhouden van een verrichtingenlijst, eventueel gekoppeld aan een OSATS-formulier, meer gewenst dan voor een schouwend specialisme. In samenwerking met de KNMG en de NIV (Nederlandsche Internisten Vereeniging) onderzoeken we momenteel welke systemen er zijn en welk systeem per specialisme het meest geschikt zou kunnen zijn. Doel is om per specialisme tot een advies voor een e-portfolio te komen.”



Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd