Verlagen abortusgrens ontneemt vrouwen kans op zorgvuldige afweging

"De termijn tot wanneer abortus zou mogen heeft te maken met het arbitraire gevoel wanneer een foetus "mens" wordt en dus beschermenswaardig. Voor veel mensen voelt 24 weken wel erg laat en het ligt tegen de grens van de neonatologische zorg aan. (een paar dagen later leggen we zo'n baby in de couveuse dus dan is het wel een beschermenswaardig mensje. De 20 weken echo is ingevoerd om de perinatologische zorg te verbeteren voor afwijkende kinderen en eigenlijk niet om nog snel te kunnen aborteren. De principiele vraag wanneer een mens beschermenswaardig is moet eigenlijk niet worden beinvloed door de practische vraag of er nog wel genoeg tijd overblijft om afwijkende kinderen te kunnen aborteren. Stel dat we een een of andere nieuwe gevreesde aandoening straks pas bij 30 weken kunnen vaststellen, wilen we dan de abortustermijn practisch naar 32 weken verschuiven? Waarschijnlijk niet"

Maarten - 17-11-2010 09:12

"Een zorgvuldige keuze.. wie kan deze maken? De vrouw, die nooit zal weten hoe het anders was verlopen met haar kindje? Die gevoelens moet wegstoppen of jaren rondloopt met spijt?
Welke vrouw kan hier in 2 weken een beslissing over nemen, of in 4 weken? Ik denk dat je zelfs na jarenlang hierover na te denken, nooit een zorgvuldige beslissing kunt nemen.
Je weet immers nooit wat het 'beste' is voor een kind.
Wie zegt dat een foetus geen pijn en lijden zou voelen als hij 'weggehaald zou worden uit de veiligheid van de baarmoeder'?
Het recht van de vrouw staat wel erg voorop in deze discussie. Natuurlijk is een foetus vrucht van de vrouw, omdat deze zich in de baarmoeder bevindt en is verbonden met haar lichaam. Toch willen we ergens een grens leggen waarbij de vrouw niet meer alles mag beslissen over de foetus. Een kind ombrengen, dat nog via de navelstreng aan de moeder verbonden is, maar reeds is geboren, zal iedereen verwerpelijk vinden. Maar zoek de verschillen tussen de levensvatbare foetus en de levensvatbare geborene... Wat exact geeft de vrouw een rechtvaardiging om wel te beslissen over de een en niet over de ander?
Denk eens na over wat je werkelijk doet bij een abortus... We hebben ook niet de keuze om te beslissen hoe ons kind er precies uit komt te zien of hoe hij/zij zich zal gedragen. Een kind is geen bestelling, en zeker niet een die je als het iets anders loopt dan verwacht, maar moet annuleren.
In wiens belang is abortus nu werkelijk? Dat van het kind, of dat van de vrouw? "

Marianne - 16-11-2010 16:20

"Betreurenswaardig dat een raadslid van de CU het nodig acht een medisch ethische discussie binnen het terrein van de angst en misplaatste vergelijkingen te brengen. Deze discussie en vooral de ouders die voor een zeer moeilijk beslissing staan na een 20 weken echo met een kindje met een zware handicap hadden beter verdiend.
Ik hoop dan ook dat de KNMG zich sterk blijft maken voor het recht van ouders om te kunnen beslissen, hun ongeboren kind niet te gaan laten lijden.

Het zou fijn zijn als de CU het respect zou op brengen andere in hun waarde te laten en geen walgelijke vergelijkingen te maken met een zwarte bladzijde uit de menselijke geschiedenis en de discussie verder met een open vizier te voeren."

DN Baden, Amsterdam - 16-11-2010 15:54

"De vraag is in deze natuurlijk wat voor een afwijking dat gehandicapte kind heeft. De mening daarover wordt wel degelijk beïnvloed door hoe de maatschappij daar in het algemeen over oordeelt.

Veel ouders worden daardoor moreel onder druk gezet. Het zou goed zijn om inderdaad naar de abortusgrens te kijken en deze los te koppelen van de 20 weken echo. De Echo is er niet voor bedoelt om een leven af te breken, maar juist diagnostisch om evt afwijkingen op te sporen en vroegtijdig te behándelen. Dat is mijns inziens de achterliggende gedachte achter dit voorstel.

Helaas wordt de 20 weken echo nog wel eens gebruikt om kinderen met afwijkingen te aborteren, afwijkingen die vaak heel goed te behandelen zijn, of waar goed mee te leven valt. Dat kun je mijns inziens niet alleen aan de ouders overlaten, maar daarover moeten ouders heel goed geïnformeerd worden.

De keuze vóór een kind met een afwijking wordt versterkt als de optie tot afbreken als 'ultimum remedium' wordt aangeboden en niet een 'gangbare optie' is in een abortuskliniek.

Sommige zwangeren zien daarom bewust af van de 20 weken echo.

A ten Have, huisarts "

A ten Have, Huizen - 16-11-2010 15:52

"Ik ben het hier volledig mee eens! Mensen moeten zelf kunnen beslissen in ruime tijd wat zij doen. En de mening hierboven is alleen geschreven met een gehandicapt kind in het achterhoofd en dan ook nog eens vergelijken met Nazi-tijd???? Mensen die bijvoorbeeld willen weten of ze een zwangerschap beëindigen ivm down-syndroom kunnen dit al veel eerder doen en daar is deze wekengrens niet voor nodig. Dit gaat juist om zwangerschappen met foetussen die zo zwaar verminkt zijn dat ze geen aanvaardbaar leven kunnen leven. Of met zoveel pijn en gebreken dat de ouders de hele moeilijke en dappere beslissing hebben genomen om deze foetus niet verder te laten groeien en geboren te laten worden. Dit leed willen ze besparen voor het eventuele kind. Hier komt heel veel verdriet, angst, boosheid en liefde bij kijken. Zo'n beslissing wordt niet eventjes genomen en men wil dan ook voldoende uitsluitsel hebben om tot zo'n beslissing te komen, dus daar gaat tijd overheen. En om de grens te verlagen naar 16 weken is daardoor zeer onredelijk en te kort door de bocht. En al zeker als dit onder de zogenaamde smoes van het geloof wordt genomen. Denk ook eens aan de ouders die deze lijdensweg moeten ondergaan en de rest van de familie. En dan niet te vergeten aan het zwaar gehandicapte kind die veel pijn en operaties moet ondergaan. Dat doe je een kind niet aan!! Die beslissing ligt bij de ouders en zeker niet bij de politiek of het geloof.

Met vriendelijke groet,"

Daphne - 16-11-2010 15:42

"Ik geloof dat dhr Pleijser hier de discussie niet goed heeft begrepen.

Het standpunt dat de abortusgrens op 24 weken moet blijven, wat ik overigens volledig steun, heeft niets te maken met de waardering van het leven van een gehandicapt persoon. Maar alles met de keuzevrijheid van ouders.

Ouders moeten de kans hebben om een weloverwogen besluit te maken of zij al dan niet een gehandicapt kind willen. Met daarbij voldoende tijd om dit zelf af te kunnen wegen."

R.Rasker, Rotterdam - 16-11-2010 15:27

"Beste mensen,
Ik heb recentelijk het boek gelezen van Edna Hong, getiteld "Vallei van Liefde". Het gaat om een christelijk tehuis voor zware en lichte gehandicapten tijdens nazi-Duitsland. Deze gehandicapten worden met veel liefde verzorgd. Een fantastische sfeer onderling. De nazi's proberen jarenlang de leiding te overtuigen dat gehandicapten geen volwaardige mensen zijn, dat ze niet nuttig zijn voor de samenleving, dat hun ouders niets dan leed van hen hebben en ga zo maar door. Kortom: een negatief beeld van gehandicapten dat maakte dat nazi-artsen en bestuurders vonden dat je gehandicapten rustig kon (laten) doden.
Ik kan er weinig aan doen (vergeef me) dat bij het lezen van uw artikel dit boek van Edna Hong en de onmenselijke strijd van de leiding van het tehuis voor het gehandicapte leven, bij me boven kwam.
Ik dacht dat artsen er zijn om voor ALLE menselijk leven te strijden, het leven te beschermen. Uw organisatie doet dat meestal ook, maar in dit geval niet. U bepaalt, net als de mensen in het boek dat ik las, dat in Nederland (mogelijk) gehandicapte mensen gedood kunnen worden. Waarom stelt u zich niet op voor het leven van de kinderen? Ik heb trouwens heel vaak gezien dat kinderen die volgens artsen zwaar gehandicapt zouden zijn, redelijk gezond ter wereld kwamen. U kunt zich dus ook wel degelijk vergissen.
Zonder in alle medische en politieke details te komen, wil ik u met klem vragen om te staan voor alle leven, ook dat van gehandicapte kinderen. Door uw houding hebt u de laatste jaren in Nederland meegewerkt (naar mijn mening) dat deze maatschappij gehandicapt leven als minder beschouwt dan "gezond" leven. Ik eindig met een verhaal. Toen mensen in mijn omgeving een gehandicapt kind kregen werd er door mensen gezegd: dat had je toch kunnen weghalen? Zo'n leven levert weinig op. Kijk, dat is anders dan vol liefde ook zorgen voor mensen die anders zijn, maar niettemin hartstikke waardevol. Alles van waarde is weerloos, las ik laatst ergens. Ik hoop dat ik met mijn kleine boodschap u toch aan het denken heb gezet.

Met vriendelijke groet,
Jochem Pleijsier
Centraalspoor 2
Houten"

drs. Jochem Pleijser, Houten - 14-11-2010 17:25