U bent nu hier:

Loeënde klokken

Doa bove in den toren
Doa hange ze bieein
De zo vertroede klokken
De groote en de klein…..



De vroegste herinneringen die ik heb aan het luiden van klokken stammen uit mijn jeugd, toen ik als misdienaar de vroegmis diende en ik mij op weg naar de kerk verwonderde over het feit dat niemand wakker lag van die vroege decibellen. Pas veel later realiseerde ik mij dat men er wel degelijk wakker van lag, maar dat de klanken bedoelde en relevante emoties opriepen. De mensen werden geroepen, naar een viering, een begrafenis, een feest, en zij kwamen in grote getale. In de loop van de tijd heeft het begrip klokkenluiden ook wel andere connotaties gekregen, en zo vroeg als toen wordt er ook niet meer geluid. Toch blijven klokken in ons maatschappelijk verkeer een belangrijke rol spelen. Ook in overdrachtelijke vorm, en daar wou ik het vandaag even over hebben. Binnen de Domus, zo weet ik al vele jaren, is voortdurend sprake van klokkengebeier. Grote klokken, kleine klokken, sommige spelen samen, anderen klinken vooral solo heel mooi, soms zijn er dissonanten.


De federatiepartners, de belangrijkste klokken van het medisch huis der KNMG, doen hun best tot een samenhangend klokkenspel te komen, en dat lukt op veel momenten best aardig. Dat komt door een goede klankkast, een bekwame dirigent en ook door voldoende kennis van de muziek. De afdeling Beleid en Advies waaraan ik al enige tijd mijn bijdrage mag leveren draagt aan die kennis bij. Zo konden de federatieve klokken feestelijk worden geluid bij het verschijnen van adviezen en standpunten over vele maatschappelijk relevante en belangwekkende vraagstukken. Euthanasie, alternatieve geneeskunde, vrije artsenkeuze, een reactie op het SER-advies over de AWBZ, een standpunt over prioriteiten over Volksgezondheid en preventie. Volksgezondheid en preventie? Heeft u die klok niet horen luiden? Dat zou kunnen. Want daar hebben we wel een probleem: voor deze compositie ontbreekt een belangrijk deel aan het carillon. In een tijdperk waarin de openbare gezondheidszorg en de preventie weer volop in de belangstelling staan moet het federatieve carillon het doen zonder de inbreng van een belangrijke klok: een grote groep artsen die juist op dit gebied deskundig zijn, de artsen voor Maatschappij en Gezondheid. 

Natuurlijk, we kunnen veel kennis op dit gebied van externe deskundigen halen, en dat gebeurt dan ook. Maar meepraten en meedenken binnen de federatie over belangrijke en actuele thema’s als screening, verbinding van preventie en curatie, kwaliteit van zelftests, preventie in de basisverzekering, dat zou het medisch carillon toch aanzienlijk kunnen versterken. Een federatie zonder deze kennis binnen de muren, een klokkenspel zonder deze klok, is niet meer van deze tijd. Deze ontbrekende klok zou zo snel mogelijk aan het federatieve carillon moeten worden toegevoegd. Ik weet niet waarom dat nog niet is gebeurd. Maar het is wel moeilijk uit te leggen, en vooral: er worden kansen door gemist. En dit weten we al heel lang: “loeënde klokken versjterke de bandj”! Ik ga er graag weer eens voor naar de vroegmis!



Prof. dr. J.H.B.M. (Han) Willems, adviseur Beleid KNMG


 

Laatst gewijzigd: 10 maart 2009

Geef nooit op?

'Geef nooit op?' KNMG-symposium over doorbehandelen in de laatste levensfase

  • Curatie tot het bittere eind?
  • Wie heeft de regie?
  • Geld speelt geen rol - of toch?

Praat mee op donderdag 14 juni 2012
Domus Medica, Utrecht

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd