U bent nu hier:

Voor welk specialisme ben jij geboren?

Help, ik ben bijna arts! Deze gedachte galmt de laatste maanden door mijn hoofd. Hét gespreksonderwerp nummer één tijdens de lunchpauzes met mijn mede semi-artsen. Zeven jaar geleden begon ik aan mijn studie. Vanaf mij 14de wist ik zeker dat ik arts wilde worden. Nu, tien jaar later moet ik weten wat voor arts ik wil worden. Dát vind ik geen makkelijke beslissing.

Column van Fleur van den Heijkant, voorzitter KNMG Studentenplatform

5 september 2011 - Column van Fleur van den Heijkant, voorzitter KNMG Studentenplatform

Aan het eind van je studie is het handig te weten welk specialisme bij je past. Maar waarop moet ik die keuze baseren? Dat vind ik lastig. Het is bijvoorbeeld jammer dat ik maar bij een beperkt aantal medische specialismen een kijkje mocht nemen tijdens mijn coschappen. Het aantal medisch specialismen is fors toegenomen de afgelopen jaren. Maar aan de vakken waarin coschappen worden aangeboden is al lang niets veranderd. Waarom wordt er niets gedaan aan deze historische coschapindeling? Bijvoorbeeld door studenten al eerder een keuze te laten maken tussen specialisatierichtingen. Ik had dan al voor mijn coschappen een aantal vakken kunnen afschrijven.

"Waarom wordt er niets gedaan aan de historische coschapindeling?"

Een ander dilemma is om al op 24-jarige leeftijd te moeten beslissen hoe ik de rest van mijn leven wil indelen. Hoeveel uur per week wil ik werken? Hoeveel uur wil ik tijd hebben voor een sociaal leven? Alle vakken die ik leuk vind, hebben de meest onregelmatige werktijden. Of lijkt dat alleen maar zo? Ik weet nu nog niet of ik op mijn 55ste nachtdiensten nog zo spannend vind. Met medestudenten heb ik hierover vaak discussies gehad. Velen nemen dit aspect mee bij het bepalen van hun loopbaankeuzes.

En dan die keuze voor een specialisme. De strijd om felbegeerde opleidingsplekken is groot. Door verhalen van ouderejaars studenten werd ik bang dat ik nooit het specialisme naar keuze zou kunnen volgen. Om een reële kans te maken schijnt het erbij te horen dat je onderzoek doet, artikelen schrijft of promoveert. Ook ik begon er alvast aan tijdens mijn studie. Maar tegelijkertijd besloot ik dat bang zijn geen zin heeft. Met al mijn enthousiasme ga ik er de komende jaren hard voor werken. 

Tot drie maanden geleden wist ik niet in welk vak ik verder wilde. Ik ambieer een afwisselend zowel snijdend als beschouwend vak. Dan blijven er nog veel specialisaties over. Het liefst wilde ik die keuze een aantal jaar uitstellen. Totdat ik bij toeval belandde op de afdeling urologie. Voor mij biedt dit vak een perfecte afwisseling tussen denken en doen. Even was ik bang dat mijn keuze te laat was. Maar al snel besloot ik niet langer bang te zijn voor het geringe aantal opleidingsplaatsen, de drukke diensten en promoveren. Keuzes maken en ergens helemaal voor gaan, daarvoor is het nooit te laat.

En wat als ik nooit was binnengelopen op de afdeling urologie? Dan was ik vast gelukkig geworden in een ander vak. Ik geloof niet langer dat je wordt geboren als een bepaald soort arts, maar dat je keuzes mede beïnvloed worden door vele factoren die je pad kruisen. Eindelijk, ik ben bijna arts!

Fleur van den Heijkant, voorzitter KNMG Studentenplatform

Zie ook:

Ziet u geen reactieformulier? Reacties. (2)

"Ik schrok erg van deze zin: "Ik had dan al voor mijn coschappen een aantal vakken kunnen afschrijven."
Als gepensioneerd specialist kan ik alleen maar zeggen dat het vergeten of niet weten van andere vakgebieden binnen het totaal van de geneeskunde alleen maar slechte specialisten maakt. Pas bij een globaal overzicht over de hele patiënt, en dus pas na een allround opleiding, kun je je permitteren op een deelgebied de diepte in te gaan. Alleen zo kun je fouten vermijden en ook nog een beter specialist worden."

Dr. J.W. Vredeveld - 07-09-2011 00:47

"Onderzoek doen, artikelen schrijven en promoveren zijn inderdaad goede en veel gebruikte wegen om in een opleiding naar keuze te komen. Maar tropenarts worden, de wereld in gaan en je nieuwe vak uitoefenen onder uitzonderlijke omstandigheden bijvoorbeeld bij Artsen zonder Grenzen is ook een goede weg gebleken. Veel jonge collega's zijn huiverig dit pad te gaan uit angst in de toekomst geen specialisatie meer te kunnen vinden van eerste keus. Maar tussen al die honderden concurenten/collega's met hun lopende onderzoeken val je wel op met een bijzonder CV. De ervaring leert dat het de oud-tropenartsen prima vergaat in de concurentie om de opleidingsplaatsen. Heb je het in je en zou je het willen.. ga de wereld in nu je jong bent en al dokter. De wereld zit op je te wachten en Nederland daarna ook gewoon weer."

M. Glas, Assen - 06-09-2011 13:18

Geef uw reactie


code

Nog 4000 tekens over

Toelichting: Uw naam en woonplaats worden bij plaatsing van uw reactie getoond. Uw e-mailadres wordt niet getoond.

Geef nooit op?

'Geef nooit op?' KNMG-symposium over doorbehandelen in de laatste levensfase

  • Curatie tot het bittere eind?
  • Wie heeft de regie?
  • Geld speelt geen rol - of toch?

Praat mee op donderdag 14 juni 2012
Domus Medica, Utrecht

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd