U bent nu hier:

Niet de ziekte maar de zieke verdient aandacht

In ‘Buitenhof’ werd zondag 15 mei de cruciale rol van artsen belicht in het gesprek over de behandelopties in de laatste levensfase van een patiënt. De kunst is er achter te komen wat de optimale behandeling is. Dat is vaak heel iets anders dan een maximale behandeling.

Arie C. Nieuwenhuijzen Kruseman, voorzitter artsenfederatie KNMG.

19 mei 2011 - Column van Arie C. Nieuwenhuijzen Kruseman, voorzitter artsenfederatie KNMG.

Zondag jl discussieerden in het TV-programma ‘Buitenhof’ de internisten Levi, Slaets en Westendorp over grenzen aan de zorg bij de oudere patiënt. De vraag die voorlag was of artsen niet te lang doorgaan met het behandelen van zieke ouderen. Onder meer gezien de steeds maar stijgende kosten in de zorg. Een complex onderwerp dat op integere en genuanceerde wijze werd benaderd.

Kwaliteit van leven

De belangrijkste boodschap was dat het bij de behandeling van ouderen niet primair moet gaan om verlenging van het leven maar om behoud van de kwaliteit van het leven. Zeker wanneer het gaat om ouderen met meervoudige chronische aandoeningen. Daarbij hoort dat een behandeling wordt ingesteld wanneer zinvol, maar wordt nagelaten indien de voordelen beperkt zijn en er een reëel risico is op schade die het welzijn in de laatste fase van het leven kan aantasten. Daarbij hoort ook dat naast aandacht voor de ziekte aandacht wordt besteed aan het functioneren van de patiënt.

"Ik vind het dilemma hoe lang doorgegaan moet worden met de behandeling
van ouderen meer een ethisch dan een economisch dilemma."

Een heel ander gesprek

Terecht werd de cruciale rol van de arts in deze overweging benadrukt. Slaets merkte op dat er in de spreekkamer een heel ander gesprek ontstaat wanneer aan de patiënt de vraag wordt gesteld wat hij of zij in de laatste fase van het leven wil in plaats van dat de patiënt wordt verteld welke behandelingsmogelijkheden er zijn, wat de kansen zijn dat een behandeling aanslaat en wat de risico’s zijn. Niet zelden zal er dan een sfeer ontstaan dat de onvermijdelijke afronding van het leven wordt aanvaard en niet gekozen wordt voor een uitzichtloos en voor de patiënt soms schadelijk behandeltraject. En dat creëert ruimte voor begeleiding en ondersteuning van de zieke in plaats van behandeling van de ziekte.

Ethisch dilemma

Ik vind het dilemma hoe lang doorgegaan moet worden met de behandeling van ouderen meer een ethisch dan een economisch dilemma. Zeker, de kosten van de zorg nemen toe en het is duidelijk dat de grenzen van de zorg nabij zijn. Aanvaard moet worden dat niet meer alles zal kunnen voor elke patiënt op elk moment. Artsen dienen zich daarvan bewust te zijn en kunnen zich in hun praktijkvoering noch in het publieke debat onttrekken aan hun verantwoordelijkheid in keuzes in de zorg. Maar in de spreekkamer heeft de arts een unieke rol. Daarin staat het belang van de patiënt centraal en een patiënt moet er op kunnen vertrouwen dat de arts haar of zijn belang centraal stelt, ongeacht de kosten en ook ongeacht de leeftijd van de patiënt. De patiënt wil de beste behandeling, en dat wil de arts ook. De kunst is er achter te komen wat de optimale behandeling is. Dat is vaak heel iets anders dan een maximale behandeling.

"Te vaak nog wordt met de behandeling van ouderen begonnen op basis van richtlijnen
en protocollen, gebaseerd op onderzoek waarvan de oudere is uitgesloten."

Richtlijnen en protocollen

Te vaak nog wordt met de behandeling van ouderen begonnen op basis van richtlijnen en protocollen die gebaseerd zijn op onderzoek bij patiëntgroepen waarvan de oudere is uitgesloten. De oudere is immers zelden geschikt voor deelname aan onderzoek, vanwege chronische verouderingsziekten die de onderzoekresultaten nadelig kunnen beïnvloeden. Juist bij de oudere patiënt moet er een beroep gedaan worden op het gezond verstand en de professionaliteit van de arts. Deze professionaliteit moet zich vooral richten op de zieke en hoe het welzijn kan worden behouden in weerwil van een ziekte. De discussianten in ‘Buitenhof’ brachten deze essentie van ons vak fraai over het voetlicht.

Volg Arie Kruseman op Twitter

Arie C. Nieuwenhuijzen Kruseman, voorzitter artsenfederatie KNMG
twitter.com/ariekruseman


Zie ook:


Meer columns van Arie Nieuwenhuijzen Kruseman

Datum   Titel
01-05-2012 Staan voor kwaliteit
05-03-2012 In retrospectie
15-02-2012 Meldpunt van Nationale ombudsman en Tros Radar maakt rol IGZ onduidelijker
03-01-2012 Ook in 2012 is de zorg er voor iedereen
14-12-2011 'Verlichting' in de zorg met social media
11-11-2011 Definitief geen EPD?
31-10-2011 Zuinig zijn met zorg en verantwoord nee zeggen
31-10-2011 Kenmerkt wantrouwen de relatie tussen bestuurders en artsen?
14-09-2011 Virtuele zorg vereist goede financiering
29-08-2011 Vertraagde arts betaalt patiënt: gek of gewoon?
20-06-2011 In de ban van de bacterie
26-04-2011 Preventie vereist een nationale agenda
28-02-2011 KNMG: genuanceerd voor kwaliteit en veiligheid
09-02-2011 eHealth, de hype voorbij
07-02-2011 Het BIG-register is geen zwarte lijst
06-01-2011 Reflectie en vooruitzien
16-11-2010 Marktwerking in de zorg: vorm volgt inhoud
27-10-2010 Roken mag bijna weer
20-10-2010 Laat waarschuwingen buiten het BIG-register
23-09-2010 Pappen en nathouden

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Geef uw reactie


code

Nog 4000 tekens over

Toelichting: Uw naam en woonplaats worden bij plaatsing van uw reactie getoond. Uw e-mailadres wordt niet getoond.

Ik & kwaliteit

Ik & kwaliteit. Nieuwe reeks in federatienieuws (Medisch Contact) en online. Met maandelijks een interview met een arts over eigen kwaliteitsactiviteiten of die van de vereniging. Heeft u een praktische uitwerking van kwaliteitsnormen waar collega’s hun voordeel mee kunnen doen? Meld u aan via kwaliteitsmeter@fed.knmg.nl.

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd